دانشگاه

«به نام خدا»

امروز چندم بود؟

بذار ببینم...

آهان! 17 مهر... اوه اوه...

نصف بیشتر مهر هم که گذشت!

اولین سالی که دیگه دانش آموز مدرسه نیستم و به جاش دانشجوام!

پرواز که شوخی میکنه و همچنان منو دانشجوجو صدا میزنه

.

عجب روزی بود امروز!

دومین باری بود که خانم چوی -یا به قول بچه ها چه- رو میدیدم. بعد از ماجرای

بازدیدمون از تئاتر کره ای ها توی برج میلاد، امروز از ساعت 3 تا 5 و خورده ای

به عنوان مهمان سر کلاسش نشستم. در کل جزو معدود کره ای هایی بود که

منو چندان تحویل نمیگرفت؛ خوب ظاهرا به دلیل اینکه شاگردش نبودم :)))

این ترم 14 واحد (4 تا درس تخصصی) داشتیم که خودشون برامون انتخاب کردن.

خوب، برخلاف تصور قبلی من رشته ی زبان کره ای که تو دانشگاه به عنوان

زبان اول تدریس نمیشه. خانم چوی هم (آقا مشکلیه؟!!اصن میخوام

همون چوی صداش بزنم، نه چه!) تدریس این زبان رو تو دانشگاه

به عهده دارن. در نتیجه من قصد دارم ترم بعد که حق انتخاب واحد داریم،

کره ای رو به عنوان زبان دوم بردارم. امیدوارم که اون موقع رفتار

معقولانه تر و بهتری داشته باشه. هرچند همینجوریشم تدریس و

رفتارش با شاگردای خودش خیلی خوبه ;-)

برخلاف تمام کره ای های دیگه ای هم که تاحالا دیدم، با وجود

فقط 6-7 تا شاگرد تو کلاسش خیلی بلند صحبت میکنه.

شایدم من قبلا خیلی به تن صدای دوست کره ایام موقع صحبت-

کردناشون توجه نکردم، شایدم به دلیل این که استاده و دیگه

عادت کرده به بلند حرف زدن

بگذریم× این خانم چوی چه قدر زبان فارسیش هم خوبه! بهتره بگم

فوق العاده یا به عبارتی عالیه! اولین کره ای که جلو چشمای خودم به فارسی

بسی بسی روون و به چه زیبایی حرف میزنه!

خوب شاید بگین استاد دانشگاه تهرانه، وظیفشه و این حرفا ..

ولی استاد چینی خانم ما برعکس خیلی فارسیشون خوب نیست. اینقدر دوسش دارم!

اسمش خانم شی ه. مثل این که 10 ماهی میشه که ایران اومده و خیلی

هم بامزه و دوست داشتنیه :)))

میگفت که به دانشجوهای خیلی از کشورها درس داده و ژاپنی ها توی

تلفظ- یا نمیدونم یادگیری!- چینی از همه بدترن و ایرانیا بهترین

یه استاد دیگه هم داریم که ایشون دیگه ایرانی هستن. آقای دکتر بذرافشان

.

از همکلاسیام هم که بخوام براتون بگم.. (جونم برات بگه ننه... )

26 نفریم، 4 تا پسر... بقیه همه مون دختر :)))))))))

طفلکی اون 4 تا

اسم یکیشون ح.د که یه دفعه داشت از بچه ها

راجع به نحوه یتلفظ چندتا از حرفای Pinyin سوال میکرد که من گفتم لطفا

همگی یه دقیقه ساکت شید و برنامه ی kids study Pinyin رو باز کردم!

خوب ب من چ که این اپه مال کیدزه صدای آهنگ بچگونه برنامهه دراومد

و جناب ح.د محترم هم برگشت گفت "داری پو بازی میکنی؟"

دیگه بچه ها هم زدن زیر خنده :)))

اینو اضافه کنم که این اَپه با وجود اینکه مخاطبش بچه های کوچیکن،

برای تلفظ های درست Pinyin عالیه و من تاجالا نظیرشو تو اپای مختلف

دیگه ندیدم.

پشت سرش دست کم 3 نفر از دخترا اپه رو ازم گرفتن! یعنی

میخواستم برگردم بهش بگم میخوای تو هم پو بازی کنی؟ هان؟؟!!!

.

اولین دوستی هم که تو آیین ورودی دانشگاه پیدا کردم ف.ه بود.

بعدشم ه.ه، م.ه (شما بخونید ف هه و هه هه و میم هه) و پ.ا =)

آقای. ف. هم اولین سال بالایی بودن که از قبل از انتخاب رشته از اینستا

پیداشون کردم و کلی سوال ازشون پرسیدم و یه عالمه راهنماییم کردن :)

تازه گفتن که ما دومین نسل چینی دانشگاه تهران هم هستیم!

.

به قول یه نفر چقد حرف زدم! :دی

دقت نکنید هی تند و تند دارم می نویسم ...

اولا برای دل خودمه! هرکسیم دلش خواست می تونه بخونه :)

دوما بالاخره باید یه جوری تلافی این همه مدت که نبودمو دربیارم

سوما گیریم یه روزی یکی عاشقم شد اومد وبمو از سر تا تهش بخونه...

باید دوتا کلمه خاطره درستو حسابی توش باشه یا نه

خخخخخخخخخخخخخخ (یهو نرین جدی بگیریدا وگرنه اومدم براتون :دی)

.

دیگه حسابی باید برای رشته م بخونم... حساااابی ...

لطفا برامون یه عالمه دعا کنید .. هم برای من، و هم برای همه ی همکلاسیام

هم برای خانواده م..

راستی خواهرم هم بالاخره خبر فارغ التحصیلیش اومد ..

واقعا 5 سال گذشت ؟...

.

ایام محرم رو هم تسلیت میگم ... و به ویژه شهادت

حضرت علی اصغر (علیه السلام) رو...

التماس دعا شدیییییییییییداااااااا