دوست داشتن! عجیب غریب

به نام خدا

سلام.

از آخرین پست من تقریبا یک سال می گذره.

و من الان سال چهارم دانشگاهم! یعنی ترم 8 م، ترم آخر کارشناسی.

هرچند دیگه کسی این جا رو نمی خونه، ولی این جا عین یه خونه می مونه برای

من که باهاش بزرگ شدم. سال به سال... و دوسش دارم.

امسال دوازدهمین سال وبلاگ قشنگ منه.

امسال سال عجیبی بود.

توی این چند سال اخیر، اتفاق های عجیب زیادی افتادن. سیل اومد، زلزله اومد.

من تقریبا چند سال تمام کسی رو از ته دل دوست داشتم.

و تموم کردن اون دوست داشتن برای من سخت ترین کار دنیا بود.

با این که دیگه الان به اون آدم احساسی ندارم، ولی هنوز به خودم قول دادم

تا یه سال زمان بدم تا احساسات سه سال و اندیم رو درست

و حسابی تر جمع و جور کنم.

بقیه ش رو هم هرچند خونده نمی شه، اما محض اطمینان رمز می ذارم!